Ferit Şahenk profesyonelliği ve patronluğu bir potada eritmiş, konuşurken ben demekten şiddetle kaçınıyor. Seçtiği sözcükler, ilişki kuruş biçimi içten ve mütevazı. Ailesini, kızını anlatırken ne kadar içtense, üstlendikleri sosyal sorumluluk projelerinden, Krone’nin yatırım için Türkiye’yi seçmesinin öneminden söz ederken de aynı ölçüde samimi ve duygusal. Söyleşimize Doğuş Grubunun yeniden yapılanmaya girdiği, Ferit Bey’in Grubu yerinde kararlarla düzlüğe çıkardığı, iş dünyasının ortak yargısı, kendini kanıtladığı yıllardan başladık. İş dünyasından kültür sanata uzanan sohbetimizi sayfalara sığdırmanın zorluluğunun yanı sıra Fenerbahçe aşkı, cola düşkünlüğü gibi sormaya unuttuklarım da oldu. Umarım benim dinlerken aldığım keyfi sizler de okurken alırsınız...
2001 krizi sırasında babanızı kaybettiniz, 7 sektörde 60 şirket ve 15 bini aşkın çalışanla Doğuş Grubu’nun tüm yükünü omuzladığınızda sadece 37 yaşındaydınız. Neler hissettiniz, nelerden güç aldınız, bunaldığınız anlar oldu mu?
Bunaldığımız, üzüldüğümüz anlar muhakkak oldu. Bunlar hep insanlık durumlarının bir parçası ama beraber oluşturduğunuz bir vizyon, misyon varsa ekipteki arkadaşlarınızla bunu rahatlıkla paylaşıyorsanız, onların gözünün içine baktığınız zaman yapılabileceğin en fazlasını beraber yaptık diyebiliyorsanız, insana bir rahatlık da geliyor. Şansın önemini de unutmamak lazım.
Beni “gereğinden fazla demokratik, gereğinden fazla paylaşmaktan hoşlanır, fikir jimnastiğini çok sever, bazen de karar alması zaman alır” diye de eleştirirler. Halbuki bunu kamuoyu, en fazla çalışma arkadaşlarım da gördü ki, biz en zor zamanlarda, en zor konularda karar aldık. Gerektiği zaman da ben karar almak zorunda kaldım.